Bir Tren Yolculuğunda

Yazar Hakkında: Salih Murat GÜRBÜZ

Cemre Düşünce

I Saçlarıma yeni aklar düştü dün gece. Yine garip bir adamsın vesselam...
Devamını Oku

 …
Kimdi o çocuk ben dediğim
O delikanlı ben miydim gerçekten
Şimdi bir tren penceresinden
Başka yaşamlara bakar gibiyim

Ataol Behramoğlu

Bir tren yolculuğunda seyahat ederken camdan akar baktığınız her şey. Yetim bir çocuk, camdan umutla izlerken hayatı, kömür gözlerinde yaşanmamış umutlar hayallerine karışır. Karışır zaman ve mekân. Karışır hayat, karışmaz çocuk düşünceler. Karmaşada bir yalın yüzdür çocuk. O gerçek oyuncakları ile oynar, büyükleri insanların acıları ve sevinçleri ile oynarken hoyratça. Çocuk yaşar gider hayatını, aynı rayında ilerleyen ve hiçbir zaman durmayacak bir trenin sesi gibi ritmik. Tıktık tık. Tıktık tık. Tıktık tık…

Bir tren yolculuğunda seyahat ederken camdan akar baktığınız her şey. Yolculuklar bazen dümdüz ovalarda sessiz sedasız uzun ince bir yoldur. Usul usul akarken hayat ipil ipil yağar yağmur camlara. Bulanıklaşır görüntüler. Buğulu tren camlarında ne kadar net de çizilse resimler, ne kadar da net yazılsa isimler silinir gider zamanla. Bazen gök gürler hıçkıra hıçkıra ağlayan bir anne olur gökyüzü. Ağladıkça ıslatır, ıslattıkça üşütür. Derin bir iç çekiştir hayat bazen, en zor yokuşlarda içine çektiğin candır, bıraktığın boş vermişliklerin. Ve her tren camında minik bir el bıkmadan camdaki gözyaşlarını silmek için uğraşır.

Bir tren yolculuğunda seyahat ederken camdan akar baktığınız her şey. Akan görüntülerin kimi isyana sürükler insanı kimi sabra. Kimi gardını alıp yumruğunu sıktırırken isyanla kimi la havle vela kuvvet sığınaklarında. Kimi baktıkça yakar içini pişmanlıklarla, kimi yaşanmışlıklarla keşkelerden uzakta. Kiminin ağladığına kimi gülerken. Kimi de anlam veremez yaşananlara.

Bir tren yolculuğunda seyahat ederken camdan akar baktığınız her şey. Kimi görüntü eve yaklaştığınızı müjdeler ilkbaharı yaşatırken, kimi görüntü uzaklaştırır tüm sevdiklerinizden sonbahar olur. Hayat hızını alıp giderken rayında, makas değiştirmek gerekir zaman zaman. Evetler, hayırlar. Devamlar, tamamlar vardır bu makas değişimlerinde. Yollar ve tercihler vardır çoğu zaman. Makas değişimleri bir seçim, bir kaybediştir. Bazen kazanmak kadar kaybetmek de güzeldir.

Bir tren yolculuğunda seyahat ederken camdan akar baktığınız her şey. Akar, su gibi düşünceler. Akar içinize, akar ta uzaklarda bir yerlere yatağını bulur. Bir tren camından izlemek gibi hızla geçer bazen hayat. Bazen raydan çıkar tüm gerçekler, uzun arızalı, ayarsız bekleyişler olur. Kimi camdan, kimi candan izler hayatı. Kimi izler can yakar, kimi canan. Bir tren yolculuğu gibi uzun ince bir yoldur hayat. O uzun ince yolda seyahat ederken gideriz gündüz gece. Âşık Veysel gibi bilmeyiz bazen ne haldeyiz. Gideriz makinisti, kondüktörü, makasçısı, yolcusu biz olarak bir yolda ilerleriz. Bazen biz yola düşeriz. Bazen düşlerimiz. Elimizde yine ince belli bardağımızda demli çayımız, yine o mütebessim hallerimiz, yağmur sonrası toprak kokusunu en derinlere, içimize çekerken cam kenarlarında biz de el sallarız ahaliye bir vakit. Ve bir gün gelir biz de gideriz…

Bu içeriğin etiketleri
, , , , , , , ,
Yazar Hakkında: Salih Murat GÜRBÜZ

Cemre Düşünce

I Saçlarıma yeni aklar düştü dün gece. Yine garip bir adamsın vesselam...
Devamını Oku

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir