Karanlık Bedduadır

Güneş batmadan dönelim. Uykudan bir tat da alamıyorum zaten. Minik kalbim bileklerimde, tut ellerimi Ebder! Ölecek gibi oluyorum Ebder, çok korkuyorum. Hadi, gidelim buradan….

Ya Nuh Yada

Şifa niyetine yaşıyorum, hayat bir zehir, Dünya bir şişe. Zaman Mevla’nın bulutları, yağıyor tepemizden, ha yağıyor! Esiyor ömrümüzden, ha gürlüyor. Mevlana’nın iksiridir yahut Lokman’ındır…

Beyaz Perde

Konuştuğundan fazla seni düşünerek ziyan oluyor ömrüm. Şahit olsun işte bu bulutlar, sıktıkça Cebrail yanaklarımdan akmadı mı yağmur gibi gözyaşlarım? Halbuki ne seninle konuşmuşum…

Neden Gittiler?

İnsan yalnız yaşayamaz; bazen başka bir insanla da yaşayamaz; olumsuzluğun bu ince çizgisinde, insan insana muhtaçtır. Bu muhtaçlığı omuzlayan kalp hızlandığı zaman, kelimeler ya…