Hatırlanmak İçin Unutulmuş Şair

Yazar Hakkında: Gülay Elbi Pekcan

Hatırlanmak İçin Unutulmuş Şair

Kendimi dışarı attım. Yürüyorum, yürüyorum. Yolum belli değil, gideceğim yer kesin değil....
Devamını Oku

Kendimi dışarı attım. Yürüyorum, yürüyorum. Yolum belli değil, gideceğim yer kesin değil. Biliyorum ama yol bir yere varacak. Dolunay var bugün diye düşünüyorum. Belki ondan içim kıpır kıpır. Köpekler arada peşime takılıyor. Ağızlarından salyalar akarak beni izliyorlar. Onlarda huzursuzluğumu anlamış olmalı. Ara sokaklara girip çıkıyorum. Dar sokaklar, yollar bozuk, bazı ışıklar inceden inceden aydınlatıyor sokağı. Kim yaşıyor bu evlerde, ne sorunları var. Gerçekten merak etmeye başlıyorum. Hikâyeleri ne, hüzünleri, peki ya sevinçleri neler. Evlerini ne ile doldurmuşlar. Keder mi? Umut mu? Yoksa sadece kaygılarla mı? Diyorum ki kendime abartıyorsun belki sadece eşyalarla ve boş ruhlarla doldurdular. Sonra yine düşünceler beynimin içinde karıncaların evlerine yemek taşıması gibi yer değiştiriyor.

Dar bir sokaktayım. Sadece tek bir sokak lambası var. Yolun sonu o kadar karanlık ki, geleceğim gibi diyorum. Yok, yok o kadar umutsuz olmamalıyım. Şimdim gibi mi? Yok o da olamaz çünkü benden daha kötü durumda olanlar var diyip belirsizlik kaygısından dörtnala gidermişçesine uzaklaşıyorum. İşsizlik geliyor aklıma. Ne zor diyorum. İnsanların hayatlarına dokunabilecek iken, belki yüzlerinde gülümseme konduracak iken bencilce işsizliğimi düşünüyorum. Şiir yazmak hayatımın amacı biliyorum. Kalem kağıda dokunduğu anda benden, kalbimden, ruhundan akan dizelerin heyecanını hiçbir şey yaşatamaz bana. Öte yandan korkuyorum tozlu sayfalar arasında kaybolmaktan, o sıcak kalplere erişememekten, o sert duvarları aşamamaktan.. Tek değilim biliyorum. Şiirin açtığı o bin bir kapının fırsatların, yeni yolculuklardan, yeşeren duygulardan, düşüncelerin ağırlığından, kelimelerin gücünden bir tek ben haberdar değilim. Nerede dostlarım, neden beni karanlıkta, belirsiz, köhne sokaklarda bıraktılar. Niçin? Niçin? Hatırlamak, anmak için önce kaybolmamı bekliyorlar. Gülmeye başlıyorum. Kahkahalarım sokağı canlandırırken kelimeler beynimin içinde birbirine kavuşuyor.

Hatırlanmak için unutulmuş şair,

Kalemi kırık, kağıdı yırtık,

Umudu kayıp, duyguları yitik,

Oradan oraya giden şair

 

Hatırlanmak için unutulmuş şair,

Kelimeleri kaçık, noktaları eksik,

Işığı sönük, karanlığa dönük,

Gideceğe yere varan şair

Bu içeriğin etiketleri
, ,
Yazar Hakkında: Gülay Elbi Pekcan

Hatırlanmak İçin Unutulmuş Şair

Kendimi dışarı attım. Yürüyorum, yürüyorum. Yolum belli değil, gideceğim yer kesin değil....
Devamını Oku

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir