İncelikler

Yazar Hakkında: Cemil Er

İncelikler

9 KORKU Bir şehir tuzla buz olmuş Çocuklar var dediler; koştum, bir...
Devamını Oku

5

“Öğrendiklerinin ruhuna derin yaralar açmasına izin verme,” dedi.
“Gerçekten mi? Benim babam ve annem hakkında mı?” diye sordu heyecanla. Bir kuş korkuyla geçti üstlerinden, bir yaprak solgun düştü aralarına, bir çan sesi sızdı umutsuz şehre… Evelia’nın huzursuzluğunu verilen tepki arttırmıştı. Düşüncelerini gözden geçirerek ellerini, öğrencisinin ellerine doğru yanaştırdı. Bir an tereddüt etse de iki avucunun arasına aldı onları. Ellerinin hâlini görünce utandı… Yıllardır sessizliğe gömülmüş; yaralayan, acıtan ve kendisiyle yüzleşmek için çırpınıp duran yüreği ‘hiç de kolay olmayacak’ der gibi atmaya başlamıştı. Tutuk ve düşünceli bir tavırla “Ailen hakkında, zihnini meşgul eden sorular var ve o sorular seni çok yıprattı farkındaydım. Cevaplar aradığın zamanlarda ben sustum, bekledim… Üzgünüm… Benim için bunca zaman… Yani gizlemek bazı şeyleri hiç kolay olmadı; özellikle her gün gözlerinin içine bakmam gerektiğinde…” Bir duygusallık çökmüştü yüzüne. Zorlukla yutkunurken dudakları belli belirsiz titredi. Kendinden ziyade karşısındakinin yıllardır nasıl bir savaş verdiğini anlamaya başlamıştı Alexandre. Hayatında ilk defa bir kadın tarafından tutulan ellerinin, insana ne kadar sıcak hisler uyandırdığını fark etti. Gözlerinin önüne, babasının fotoğrafını elinde sıkı sıkıya tutan annesi geldi. Çocukluğunun yoksun kalmış yanı sanki bahçede polenler gibi üremek, uyanmak, canlanmak istiyordu. Bu arzusu zihninde o kadar anlıktı ki hemencecik silinip gitti. Masanın üzerinde yaşamdan kopup kuruyan bir yaprak gibi sıska, her yanı çatlayıp buruşmuş ellere dokunduğunu algıladı. O eller; titreyen ve ciyaklayan bir yavru kuşu kavraması gibi kavramıştı ellerini. Dudaklarından değil de ruhun derinliklerinden gelen muhtaçlık ona ‘bu bilgiler için size hayatımı bile veririm’ diyordu. O anda Evelia, öğrencisinin gözlerinden dudaklarına doğru nazlı nazlı süzülen gözyaşlarını izledi. Cebinden bir mendil çıkarıp ona doğru uzatırken “Bu anlatacaklarım belki hayatında sana yeni yollar açacak. Belki de bir rehber olacak. Bu durumu nasıl karşılarsın inan kestiremiyorum ama mutluluğun, acıların esiri ya da kurbanı olma Alexandre…” dedi. Bir cevap beklediğini belli eden ifadeyle “Tamam mı? Söylediklerimi önemse lütfen,” diye üsteledi. “Çünkü insanın zayıf yanıdır geçmiş. Aldatıcıdır… Yarayı taze tutar.” Öğretmeninin neyi kastettiğini, sözlerindeki karamsarlığının nedenini tam anlamasa da başıyla onayladı onu.

1
1
Bu içeriğin etiketleri
, ,
Yazar Hakkında: Cemil Er

İncelikler

9 KORKU Bir şehir tuzla buz olmuş Çocuklar var dediler; koştum, bir...
Devamını Oku

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir