Yolunu Bulur
Bütün pencereler dibine kadar kapalıydı ruhu gibi kapkara perdelerle. Günler geçmişti kimseyi görmeyeli, bir nefes ses duymayalı. Neydi onu kaçıran, neydi evden çıkartmak istemeyen…
Bütün pencereler dibine kadar kapalıydı ruhu gibi kapkara perdelerle. Günler geçmişti kimseyi görmeyeli, bir nefes ses duymayalı. Neydi onu kaçıran, neydi evden çıkartmak istemeyen…
Kara bulutlar altında baştan savma hayatlar ve her şey sıradan. Olabildiğince basit yaşantılar düzeni etrafımızda fıldır fıldır dönmekte. Bahçeler düzensiz, yollar bakımsız, evler yorgun,…
Soğuk, neredeyse her yeri kat kat giyinik olan adamın yüzüne tokat gibi vuruyordu. Bankın tam ortasında tedirgin bir şekilde az sonra kalkacak gibi yalnız…
Bir rüzgar esti tozu kaldırarak ve yıllanmış ağaçların verdiği temiz havayı yüzümüze serin serin vurdu ıssız orman. Kentleşmiş girdabın içinden haftasonu doğaya kaçanlar ip…
Geçmişe dönüp baktığımda fena bir okul hayatım olmadı. Tabii her şey de mükemmel geçmedi dirsek çürütülen okul sıralarında. Birçok iyi, iyi olmayan anı var…
“Her şey zamanında yapılmalı” önermesini zamansız vererek başlayalım bu yazıya, doğrunun bu olmadığını bilerek. Çocuklar hep büyümeyi bekler ve bu umutla şekillendirir oyunlarını, olmak…
Kar, koca yükten kurtulup tek tek süzülerek hafif rüzgârın keyfiyle inip toprakla buluşur, tıpkı insan gibi. Her fani uzun yolculuktan gelirde yapayalnız kalır garip…
Uzun zamandır görmediğim, ihtiyacım da olmayan ve neden var olduğunu hatırlamadığım bir kamera buldum yatağımın altında. Zamanında onu alabilmek için kaç zaman aç gezmiştim…
Çocukluk bitmeye bilinçli bir hayat yaşamaya başladıkça insan, şekillendirir kendini ve geleceğini. Esas farkındalık da zihinde başlar. Bembeyaz duvarlarla çevrili kocaman yeni bir odaya…
Gün ışığı vurdukça yüze insan gözlerini ovuşturarak uyanır. Neşeliyken birkaç cümlesi artar da değilse de üç dört cümle meşgalesini bulana dek yeter. Bulsa ne…