Kekre Geceler
Gölcük depreminin hengâmesinde şehirde hikâyeler kulaktan kulağa dolaşıyordu. Hangisi gerçek, hangisi korkunun ve uykusuzluğun eseri, kimse bilmiyordu. Kültür Park’ın battaniyeli, serin yaz gecelerinde, hüzün…
Gölcük depreminin hengâmesinde şehirde hikâyeler kulaktan kulağa dolaşıyordu. Hangisi gerçek, hangisi korkunun ve uykusuzluğun eseri, kimse bilmiyordu. Kültür Park’ın battaniyeli, serin yaz gecelerinde, hüzün…
Bâb-ı Hümâyûn’un ardında bulunan avludaki alışılmadık hareketlilik ilk bakışta fark edilemeyebilirdi. Zira saray mensupları asırlardır telaşı, acıyı, sevinci sessiz yaşamayı öğrenmişti. Yalnız dikkatli gözler…
İstanbul, 1918 yılında işgal edilmekle kalmamış sanki ruhunu da yitirmişti. Bunu en iyi geceleri anlardınız. Sokaklar karardıktan sonra şehir başka bir hale bürünüyordu adeta….
HERKESİN ŞİİRİ Bir şiiri vardır herkesin, içinde yaşadığı Bir de yalnızlığı Çalınsa da tak tak Kimselere açmadığı kapıları Bir ütülü yanı vardır herkesin İnsan…
Işığın bile kaçamadığı kara delikleri vardır kimilerinin. Yaşadıkça Ya da hatırladıkça Zamanın yavaşladığı kara delikleri. Binlerce ışık yılı uzaktan seyrettiğiniz Gitmediğiniz Ama uzaktan, Sık…
Önce ölü sularla kuşatıldı insanlık. Fark etmedik. Nice mavi denizler, turkuaz gür nehirler varken yağmurdan yardım uman bir haldeyiz artık. Oysa içimizdeydi yangın ve…
Varız sevdikçe biz Varız, sevdikçe var olanız Ne ise katlanır Yine de severiz biz! Sevebilmekle başladı her şey! Sevmeyi bilmekle çıkıldı bu uzun, meşakkatli…
Maslow’a selam olsun. Ben doğmadan çok önce toparlanıp gitmiş olmasa ellerini sıkmak isterdim. Hatta tokalaşırken gülümseyen siyah beyaz bir fotoğrafımız bile olurdu, belki de…
Alkışlar eşliğinde kalın ve bordo perdeler kapanıyor, salondakiler henüz sona eren oyunu olabildiğince alkışlıyordu. Göz göze geldiler, her ikisinin de gözlerinde birbirinin gülümsemesi vardı…
Denizin içinde bir mavi Mavinin içinde bir deniz Bilmez Köpük köpük dalgalarda Kanat kanat Çığlık çığlık Bu kadim şehrin kendisi de yalnız… Bacaları tüten…