HERKESİN ŞİİRİ
Bir şiiri vardır herkesin, içinde yaşadığı
Bir de yalnızlığı
Çalınsa da tak tak
Kimselere açmadığı kapıları
Bir ütülü yanı vardır herkesin
İnsan içine çıkınca kuşandığı
İçindeyken ve buruş buruş herkesten saklandığı
Frakları.
Keşkeleri vardır herkesin
Geçip giderken dönüp dönüp baktığı
Habis urdan müteşekkil pişmanlıkları
El kadar kalbinde taşıyıp
Dünya’ya sığdıramadıkları
Hikâyeleri vardır ya herkesin
Satırlarında sakladığı romanları
Kimsenin dokunamadığı
Ve okuyamadığı sayfaları
Bir de benim gibiler var elbet!
Senin gibiler ya da
Deliliğin sahilinde
Koşuştururken yalınayak
Herkese bir şeyler atfeden
Herkesten ırak
Ve herkesin içindeki bir hiçlikten ahkâm kesen
Herkesin anlamadığı dilden
Şairlerin bile
Dostların bile…
Ne eksikse hayatında insanın iyiye, güzele dair; öksüzlüğü de yetimliği de ondandır.
Ne yaparsa yapsın o boşluk hiç dolmayacaktır.
Zira orijinal parçaları muhtelif adette eksik olan bir yapbozu tamamlamak için ne yaparsanız yapın
O yapboz hiç olması gerektiği gibi olmayacaktır!
Ve insan ömrü boyunca onun eksiksiz olması için çok uğraşacak; en nihayetinde en şanslı olanlar belki tatmin olacak, ama eksik parçalar asla orijinal olamadan bu dünyadan ayrılacaktır.
İşte bu yüzden, hatta sırf bu yüzden;
Çocuklarınıza orijinal parçalar bahşedin.
Sevdiklerinize, eşlerinize, dostlarınıza orijinal parçalar…
Verin ki ikâme olanlar ile ölene dek uğraşıp, o boşluğun orijinal olması için ömürlerini tüketmesinler.
Umudu olun ailenizin!
Sevdiklerinizin!
Dostlarınızın!
Hatta kedilerin, köpeklerin!
Herkesin!
Tıpkı güzel şiirler,
Güzel resimler gibi.
Veya ağzı dualı anneler
Babalar gibi…
Bir de
Sumud gibi omurgalı
Umut dolu
Ve haklı!
Sevinçle…
