Bir Gün Batarken

Yazar Hakkında: Sibel GÜLTEKİN

Müjde Mevsimi

Sadece kalbinle kendine yön verdiğin ve başka bir pusulanın olmadığı bir yolculuktaydın....
Devamını Oku

Sayfaları geriye doğru çevirmek gibiydi bazen en derin acılar. Zaten bildiğini tekrar görmemek isteği. O yüzden zamanın ileriye akışını, bilinmezliğin güzelliğini içimizde yarattığı merak ve endişeye asla teslim edemezdik. Çünkü bildiğini yaşamak istemez insan. Tahmin ettiği yolu yürümek de istemez aslında. Hepimizi çeken daima bilinmezlik değil midir? İstediğine kavuşmak ya da kavuşamamak da yoktur aslında. Ne istediğimizi bilmek gibi bir özelliğimiz de şüphesiz ki yoktu. Bizimkiler gördüğünüz, bildiğini istemekten öteye gidemez hiçbir zaman.

Şimdi tam bunları düşünürken sevgilim, hepsini boş ver sen, sızıyı getir bana. O ortada gerçek bir bıçak yokken nasıl da göğsümüzün ortasına oturan o yenilmişliği getir. Tüm dünya etrafta koştururken bizi sahnenin ortasında donduran, çığlık atamayacağımız türden olan o yıkılışı getir.

Bunu benim içimde nasıl gerçek bir acıya çevirdiysen o maskeni hapsedecek bu dünya. Bir sonraki sızıyı senin tam kalbine saplayacağı zamana kadar özenle bekletecek. Asla hiçbir yara boşa gitmeyecek.

Beni hırpalama. Alacağım daha kaç nefes kaldı ki? Nereden biliyorsun sesimi bir kez daha duyabileceğini?Nasıl bu kadar emin olabiliyorsun hep benzer sabahlara uyanacağından?

Beni savurma. Beni sen yakmadın. Ben, yanmak istediğim için yandım ve bu küller sana ait değil.

Bugün kıpkızıl bir gün,

Bugün bizim günümüz değil.

Masmavi bir ufuk yok önümüzde ve vagonlar birbirimize doğru ilerlemiyor.

Ben hangi rengi severdim? Unuttum sevgilim.

Yine de iyi ki geldin!

Yazar Hakkında: Sibel GÜLTEKİN

Müjde Mevsimi

Sadece kalbinle kendine yön verdiğin ve başka bir pusulanın olmadığı bir yolculuktaydın....
Devamını Oku