Eksikliğin İçinde Yaşamak
byÇünkü o ilk bütünlük, o mutlak tamlık hissi aslında çok kısa bir anın içinde saklı: Anne kucağında, henüz “ben” ile “öteki” ayrışmamışken, aynanın…
Çünkü o ilk bütünlük, o mutlak tamlık hissi aslında çok kısa bir anın içinde saklı: Anne kucağında, henüz “ben” ile “öteki” ayrışmamışken, aynanın…
Sokaklarda gezerken üşüdüğünü fark etti. Halbuki tüm vücuduna yayılan bir ateşle uyanmıştı sabah. Onu yakmayan sadece ısıtan bir alevin ortasında kaldığını görmüştü rüyasında. Çok…
Etrafını saran alevlere doğru gittikçe kendisini dünyadan sıyrılmış gibi hissetmişti. Tehlikelerin farkında olmak ona doğru gitmeyi engellemeyecek kadar cazibeli görünürdü bazen. Seni çağıran aslında…
Oturduğu sandalyeden kalktı, karşısında duran pencereye doğru yürümeye başladı hızlıca. Perdeleri kenara alıp camları sonuna kadar açtı. İhtiyacı olanı kocaman bir nefesle…
Zamanın gerisinde kalmış, kaldığı yerde olmaktan mutlu bir kadın vardı. Eski bir yaşamın kıyılarına vurması onu mutlu ediyordu. Gelecekten beklentileri, geçmişte yaşamasına onu özümseyip…
Gördüğümüz gerçek mi yoksa bir yansıma mı? Kimsin sen? Bir su birikintisi mi? Bir çift göz yoksa aynadaki bir suret mi? Yansımanın…
“Hissetmek ne renktir?” diye sormuştu Fernando Pessoa arkadaşına gönderdiği bir mektupta. Ben de soruyorum şimdi; hangi renkti bizi ele geçiren tonlarıyla? Yoksa tüm renklerin…
Gözlerini kapattı kendini kulaklığından gelen o eski nağmeye vermek için. “Bana esmeyi anlat” diyordu… Nasıl da severdi, tüm kasetlerini almıştı. O zamanlar telefon denen…
Hatıraların bir ormanı olsaydı eğer oraya güneş doğmazdı. O heybetli ağaçların birleştiği noktada artık görülecek bir gökyüzü bile kalmazdı. Nedense en güzeli bile olsa…
Boş duvarların yakın dostuydu çocuk Köpükten kanatları vardı Çırpamazdı Korkardı Dünya bir nefes sadece Biliyordu Görüyordu O dünyanın içine kapandığını…