Kendi İçime Mektuplar -1- Sızı

Yazar Hakkında: Esra Özger BOZLAĞAN

Boş Sandalye

-Rahmetli dedem Alaaddin Uzun’un aziz hatırasına…-  Yürüyorsun. Tık tık tık… Ayak seslerin...
Devamını Oku

Tut beni ey yalnızlık.

Ne varsa ben niyetine tut.

Tut ki içinde kalayım.

……………

İnceden inceye sızdı içime sızının en yoğun hali. Parçalanan bir aynadaki suretler misali ; küçüldü,  küçüldü içimde ne varsa. Bin parçaya bölündü. Aynı anda. Tuzla buz olan kişiliğim yansıdı hayata. Hayatın ta ucuna. Kırıldım. Çoktan hevesimin kaçmış olduğu her bir şeye…

……………

İnsan gerçekten içinde  bir yerlerden kırılınca  kararıyor önü. Oraya buraya saçılan gururu ,paramparça ruhu da gömülüyor bu karanlığa. Belki bir daha çıkmamacasına. Henüz duyguları körpe olanlar için başlarda bu durum anlamlandırılamaz  olsa da zamanla  kırgınlık bir alışkanlık kazanıyor. Karanlığı yaşam tarzı seçen bu ruhlar için ışık artık korkulacak bir hal alıyor.Ve bu dehlizde kimse kalmıyor kimseye. Hatta ve hatta insan kendi kendine bile kalmıyor. Tükeniyor sadakat, vefa ,dostluk namına ne varsa ,tükeniyor.

İşte tam da bu karanlığın orta yerinde körebe oynar gibi aradım yalnızlığımı.

Suskun fakat isyankarca.

Sessiz fakat cesurca.

Aradım. Her şeye rağmen.

Aradığını bulamamak ,bulduğunu aslında aramıyor olmak… İkisi arasında kaldım. Yalnızlığım bu iki cümle arasına sıkışmış bir yalandı. Gerçeklerden kaçan gözlerim bu yalana kandı.

Düşündüm..

Düştüm .Tekliğin kucağına. Lime lime olmuş bir acıyla.

Kaldım . Kalakaldım.. Avuçlarımda ateş.. İçimde yangın.. Yandım tek başıma. Aldandım yalnızlığıma. Bedelini sadece kendime ödettiğim bu yangında ufalandım, küçüldüm. Parçalandım,bölündüm. Koyu bir sızının içine gömüldüm.

Yazar Hakkında: Esra Özger BOZLAĞAN

Boş Sandalye

-Rahmetli dedem Alaaddin Uzun’un aziz hatırasına…-  Yürüyorsun. Tık tık tık… Ayak seslerin...
Devamını Oku