Mutsuzluk… İnsanlığın gelişmesi için ihtiyaç duyulan muazzam güç…
Felsefenin, sanatın, bilimin, edebiyatın gelişmesinin yegâne gücü mutsuzluktur. Nasıl yani, mutsuzluk nasıl bir güç olabilir ki? Bir gelişme, dönüşme ve uyum dediğimiz kavramların eyleme dökülebilmesi için bazı güçlerin var olması gerekir. Bu bağlamda mutsuzluk, tatminsizlik ve acı en büyük motivasyon kaynağı olarak karşımıza çıkar.
Hayatlarından memnun olsalardı, nefes almaktan tatmin olsalardı Heraklitos, Sokrates, Leibniz gibiler derin felsefi sorular sorup düşünce dünyasına damga vurabilirler miydi? Peki bu sorular bilime kapı aralayabilir miydi?
Michelangelo, Goya, Van Gogh huzurlu ve keyifli insanlar mıydı ki sanatın zirve yarışında var olabildiler?
Nerelerde, ne eksik vardı ki Galilei, Pasteur, Harezmi bunu dert edip bilim kapısının bekçileri oluverdiler?
Ahhh o Kafka, Dostoyevski, Woolf dipleri yaşamasaydı nasıl okuyacaktık şaheserleri?
Schumann, Çaykovski, Aşık Veysel’e ne demeli? Melankolik ruh halinin yanında depresyon askerleri…
Mutsuzlukla inşa edilen bir dünya. Ne için? Belki geri kalanların mutluluğu, tatmin olmaları ve gülmeleri için. Bardağın dolu tarafını görmenin hiçbir şey yapmamak için bir bahane olarak görülmesi üretkenliğin öldürülmesi değil de nedir? Saydığımız insanların yaşadıkları dönemde tatmin ve mutlu olacakları hiç mi ortam yoktu? Belki içinde bulunduğumuz ortamdan daha da fazlası vardı ama…
Üretmek belki mutlu etmez ama geçici bir hazzın kapısını aralar; hele üretilen şey, toplum için büyük anlamlar taşıyorsa…
Madem içlerinde bir yerlerde herkese bahşedilmiş bir yetenek var; mutsuz, melankolik ve tatminsiz gördüğünüz insanları da potansiyel sanatçı olarak görünüz. Belki de edebiyatçı. Kim bilir belki de filozof… İçerideki kilitli kalmış yeteneği açabilecek anahtarın üretim, o anahtarın dişlerinin de mutsuzluk ve tatminsizlik olduğunu anladığımız anda mutsuzluğun çok da kötü olmadığı anlıyor insan. Yaşayan için iyi bir şey olmayabilir ancak muhataplar için harika bir duygu olsa gerek; şayet onlar da mutsuz olmak pahasına bir şeyler üretmiyorlarsa…
Yüreğinize ve kaleminize sağlık hocam.Çok güzel bir yazı olmuş…🤍
Tebrik ederim hocam, başarılarınız daim olsun 🌸
Kaleminizden dökülen her satırın ayrı bir anlamı var hocam. İnsanın ruhuna dokunan, düşündüren ve iz bırakan bir yazı olmuş. Emeğinize sağlık. 🤍
Elinize ve emeğinize sağlık hocam. Çok haklısınız dünyaya halinden memnun olanlar değil olmayan insanlar yön veriyor.
Bazen insanın kendi içinde yanan ateş, başkalarının yolunu aydınlatır. Kaleminize sağlık hocam.🙏🏻🌸
Emeğinize sağlık yine çok güzel bir yazı…✨