
İnsan sadece sevgiyle ayakta kalmaz. Sadece yaşama sevinciyle hayatını doldurmaz. İnsan, kendisine “kötü” olarak öğretilen nefret ve kin duygularıyla da ayakta kalır.
İnsanın yaşayabilmesi için bazı motivasyonlara ihtiyacı vardır. Yaşama sebebi… Var olma güdüsü…Tüm bunlar içinse “umut” denen ve eskimemesi gereken büyük motivatöre… Eşinizi, çocuğunuzu, annenizi, babanızı, ülkenizi, inancınızı seversiniz. Onların mutlu ve huzurlu olmaları için çabalarsınız da çabalarsınız. Bunun için göstermiş olduğunuz gayretler sonucunda duyduğunuz yorgunluk size haz da verir. Hele sonuçta emeğinizin karşılığını almışsanız daha da büyük hazza sahip olursunuz. Bu, yaşamak için gereken sevgi hissiyatının yansımasıdır.
Bazı değerlere sahip olduğunuz ve fikir ve eylemlerinizi bu doğrultuda şekillendirdiğiniz sürece sizin karşınızda olacak birileri mutlaka olacaktır. Sizi sevmeyen, sizin karşınızda olmayan kimse yoksa sorun, tamamen sizdedir. Bir şeyler yapmaya çalıştığınız andan itibaren açıktan ya da gizli düşmanlarınız olacaktır, olmalıdır. Siz de karşı tarafa karşı gardını alıp yumruk sallamaya hazır olmalısınız. Bir boksör düşünün. Rakibini alt etmek için çok çalışmalı. Bu sayede hem kaslarını geliştirecek hem teknik öğrenecek hem de strateji geliştirecektir.
Bir devletin varlığını sürdürebilmesi ve vatandaşlarının bağlılığını güçlendirmesi için düşman(lar)a ihtiyacı vardır. Devletler, bu sayede var olurlar ve gelişebilirler. İnsanların da devletlerden farkı yoktur. O yüzden insanların pragmatist ve stratejist tavırlarına karşı daha stratejist davranmak lüzum ötesindedir. İdeolojiler, inançlar ve ötekililik sosyal olma gerekliliği ile bu yüzden varlar.
Büyük işler başarmış insanların sevmeyeni o kadar çoktur ki… İnsanlığa katkısı olan felsefe ve bilim insanlarının bile karşısında çok ama çok kimse vardır. Kaldı ki yaptıklarıyla değil bazıları etnik kimlikleriyle, bazıları inanç farklılığıyla, bazıları da cinsel tercihleriyle düşman kazanırlar.
Peki, nefret ya da kin nasıl bir motivasyon sağlar? Ya intikam duygusu ya da rakibini geçebilme hırsı… İntikam alma hissi sizi daha yaratıcı, geçme hırsı ise daha çalışkan yapacaktır.
Sevdiğiniz insanların yanında nefret duyduğunuz insanlara da dünyanızda yer verin. Hatta haklı dahi olsanız sizi motive ettirdikleri ve size hayatı öğrettikleri için minnet duygusunu da heybenize koyun.
Evet katılıyorum,bazen yaşadığımız yada yaşamak için hayatta kaldığımız duygular oluyor.Bunuda yazınızda çok güzel bir şekilde dile getirmişsiniz hocam kaleminize sağlık…