Raks

İnsan, içindeki kaynağı keşfedip dışarı bir çağlayan gibi susuzlukları giderebildiği ölçüde değer taşır. İnsanın şu dünyadaki belki de en büyük görevi, kendini keşfedip inkişafını sağlamaktır. Bu yüzden her insanın içinde gizlenmiş hazineleri keşfetmesi sadece insani değil toplumsal bir zorunluluktur. Ne yazık ki birçokları içlerinde gizlenmiş hazinelerin saklı olduğu sandığın anahtarlarını dahi aramadan can vermektedir.

Yazmak, söylemek, çizmek, çalmak, oynamak… Herkesin kaynağı apayrı. Tarihten bu yana kimsenin bir şeyler yazmadığı, söylemediği, çizmediği, çalmadığı, oynamadığı bir dünyayı tahayyül edin. Ne kadar da sığ ne kadar da yoz bir hayat olurdu. Bir de içindeki kaynak ile insanlığı sulayan bütün insanlığı düşünün. Ne de yaşanası bir hayat oluverirdi…

Yazarak çorak topraklara çağlayan olun.

Söyleyerek çorak topraklara çağlayan olun.

Çizerek çorak topraklara çağlayan olun.

Çalarak çorak topraklara çağlayan olun.

Oynayarak çorak topraklara çağlayan olun.

Bir şiirin ruhta oluşturduğu depremi, bir şarkının sizi diyarlara savurması, bir resmin düşündürdükleri ve bir oyunun estetik zevkleri yerinden oynatmasını düşünün. Yeryüzündeki en iyi şair, en iyi ressamdan daha iyi değildir. Bir şarkı icra eden şarkıcı da bir aktörden daha azı değildir. Bu icraatlar, suya yazı yazmak değil; çorak topraklara su serpmektir. Bu icraatlar, sanattır.   Sanat ise hayattır. Susuz topraktan kaktüs haricinde herhangi bir ürün alamazsınız. Kaktüsü yemenin de bedeli oldukça ağırdır.

İcra edilen işin sanat olarak değerlendirilebilmesi için özelde bireyin, genelde ise toplumun estetik algısının gelişmesi olmazsa olmazdır. Önüne gelen şair, hikâye yazarı, ressam, şarkıcı, oyuncu olursa bu da saf su kaynaklarına pislik atmak anlamına gelir. Kaynağa atılan pislik, çağlayan tarafından temizlenir ve kaynağa zeval gelmez. Yani birey, zorlamayla şair, ressam vs. olmaz, olamaz. Sanat denilen estetik sistem, onu üzerinden atıverir. O birey, içinde keşfedemediği başka kaynağa yönelmelidir.

Bir enstrüman ile ezgi giydirilmiş bir şiir ve sonunda şarkı eşliğinde raks edilerek ortaya çıkan armoni, fenafillaha ulaşmanız için yeterli değil midir?