A Katmanı Namesi

Yazar Hakkında: Anıl AKMAN

Kuralsız Hikâye

  Boş duvarların yakın dostuydu çocuk   Köpükten kanatları vardı Çırpamazdı Korkardı...
Devamını Oku
Anıl AKMAN

Sevgili İ,

Şu an bulunduğum yerde çok bunaldım. Oradayken de yalnızdım ama burası çok ıssız. Belki tüm kirli hallerinizden uzaktayım buradayken, kurtuldum. Ancak benim de duygularım var(dı) işte, hiçbiriniz bunu görmediyse bile, korkuyorum. Kor-ku-yo-rum. Eskiden de korkardım fakat buradaki korkuyu katlıyor bu sonsuz karanlık. Otuz dokuz çift kromozomum, bir çift siyah gözlerim de bütün duygularımla bu toprağın altında şimdi.

Kimileyin gerçeklik buhranlarına kapılıyorum burada. Aklıma hep yaptıklarınız geliyor, vurdumduymaz tavırlarınız. Ağzım var, dilim var ama süslü sözlerim yoktu bir tek, duymadınız. Bir an bile düşünmediniz beni ya da benim gibileri. Bu gerçeklik buhranımda sizi libaslarınızdan soyacağım, o kirli ruhlarınızı örten görkemli libaslarınızdan.

Sevgili İ, sana “sevgili” diye hitabım nezaketimdendir. Yoksa, “sevgili” içinde “sevgi” taşıyanlara dair bir sıfattır. Bilmelisin, ne sende gördüm bu sıfatın niteliğini ne diğerlerinde. Hatırımda kalan şeyler; o kof enaniyetiniz, sevgisizliğiniz, benmerkezci sahiplenmeleriniz, dünyaya hakanlık saiklenmeleriniz ve kirlenmiş ruhlarınız. Ha… bir de yaptıklarınız ah! Yaptıklarınız.

Kiminiz tecavüz etti tüm haklarıma, kiminiz canımı yaktı. Kiminiz söndürdü gözlerimdeki ışığı, kiminiz soğuklara hapsetti. Kiminiz buradan daha ıssız uzaklara terk etti küçük bedenimi “maymun iştahından” kaynaklı, kiminiz zevki uğruna kaderimle oynadı. Kiminiz kırdı üç yüz on dokuz kemiğimi. Kiminiz aç koydu hipotermi soğuklarında kiminiz susuz, cehennem sıcaklarında. Kiminiz yaktı sadist duygularla, kiminiz sakat bıraktı sokak kuytularında. Kiminiz kandırdı, zehirledi açlığımdan faydalanarak, kiminiz kanımı akıttı kahkahalar atarak. Kiminiz yüz çevirdi üstünlük egolarıyla, aşağıladı, kiminiz incecik boynumu sımsıkı bağladı. Sizden payıma düşen kirli düşüncelerinizle kirlenmiş duygularınızın eylemleri oldu. Huzurun reddettiği varlıklarınız küçük yavrularımı meze yaptı sofralarına uzak diyarlarınızda. Hep siz sahiptiniz ve her güzelliği, bütün nimetleri siz hak ettiniz kendinizce. Hatta nimetin bizzat kendisiydiniz. Buralar kayıtsız şartsız sizindi. Dünyaya hakandınız, biz de hükmettiğiniz o dünyanın küçük bir parçasıydık.

Ne vakit “şeytan”ı tasavvur etsem, siz geldiniz gözlerimin önüne.

İ,

Geçen gün önce kocaman tekerlekleri geçti arka ayaklarımın üstünden o dev arabanın, sonra altına aldı çiğnedi, inledim. Bir kere dönüp bakmadın. Biliyor musun kaç gün acılarla can çekiştim bu yol kenarında, kaç gün sürdü hayatımın kesin olarak sona ermesi?  Mikrop yaymayayım diye kimler attı cansız bedenimi toprağın altına, buraya? Biliyor musun neler oldu burada?

Sana sorsalar: başıboş, kancık bir köpek can verdi.

Bana sorsalar: bütün bir ömrüm şu ıslak asfaltta sona erdi.

İ, senin gibi olmayanları tenzih ediyorum, küsmesinler bana, kırılmasınlar. Onlara bir kuyruk sallar, hatırlarına şöyle bir belenirdim bacaklarına eğer yaşıyor olsaydım.

İ, ben öldüm sayenizde. Kalan sağlar sizindir.

——————————————

***Görsel, Pablo Picasso’nun “Woman with a Dog, 1955” isimli eseridir.

 

Yazar Hakkında: Anıl AKMAN

Kuralsız Hikâye

  Boş duvarların yakın dostuydu çocuk   Köpükten kanatları vardı Çırpamazdı Korkardı...
Devamını Oku

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir