Bırakınız Yapsınlar (1)

Yazar Hakkında: Yavuz Sezer OĞUZHAN

Empatinin Karanlık Yüzü

En kaba ve bilinen tanımıyla “kendini başkasının yerine koymak” olan empati, son...
Devamını Oku

Bir kuşun bir solucanı boğazına atmasındaki,

Bir kedinin o kuşu yemeye çalışmasındaki,

Bir köpeğin aynı kediyi öldürmeye çalışmasındaki,

O köpeği öldürmeye çalışan başka bir köpekteki tarafınız nedir?

Güzel bir ağacın yemyeşil yaprağını yemeye çalışan ceylanı,

O ceylanı öldürmeye çalışan sırtlanı,

O sırtlanı parçalayan aslanı gördüğünüzde tarafınız nedir?

Ya da diğer yavrularını daha sağlıklı besleyebilmek için zayıf yavrusunu öldüren leyleğe beslediğiniz his nasıldır?

Hepsi için beslediğiniz ortak duygu, “acıma” ve karşısındakine “kızgınlık” mıdır? Genel anlamda zayıf ve/veya mağdur olanın taraftarı oluverir insan.

Ne olursa olsun kedi de köpek de ceylan da aslan da doğaları gereği bu işi yapmıyorlar mı? İnsanoğlu neden doğasını yaşayan canlıya karşı olumlu ve olumsuz hisler beslemekte? En nihayetinde kodlandıkları şekilde yaşayana şahit olmak nötr olmayı gerektirir.

Sokakta bir güvercini avlayıp yemeye çalışan kedi manzarasında insanoğlunun tavrı ne olmalıdır? Birçokları, bu manzara karşısında güvercini kedinin ağzından kurtarmaya çalışan bir reaksiyon gösterirler. Ama ya doğa? Güvercin, ağzına solucan atarken aynı reaksiyonu gösterebilecek misiniz? Ama ya doğa? Ah şu vicdan!..

Acımak? Anahtar kelime işte budur. İnsanda uyanan belirgin his acıma duygusudur. Teşebbüs ve sonuç özelinde değerlendirilirse; sonuç değişir mi dersiniz? Bir antilobun refleksi ile timsahtan kurtulması sahnesinde içiniz rahatlıyor olmalı. Timsaha üzülen kaç kişidir? Hayvanın hayvana olan av teşebbüslerinin başarısız olması insanoğlunun kalbini ferahlatır sanki. Ama ya doğa? Av ve avcı pozisyonu doğal bir kodlama değil midir? Senaryonun bir parçası olan rol icrasında ayrım söz konusu olabilir mi?

İzlenen bir filmde iyi ve kötü rol sahibi oyuncuları vicdanen destekliyorsanız da tek önemli kriter, oyunculuktur. Acımak hissini bir tarafa bırakmayı istemek mantık dahilinde olmayabilir ama acıma odağındaki duygu kontrol mekanizmasının bu durumda devreye girmesi tavsiye edilesidir.

Kısacası ne kuş ne kedi ne köpek ne ceylan ne sırtlan ne aslan ne anne leylek ne antilop ne de timsah mücadelelerinde zalim ve mazlumdur. Kodlandıkları şekilde yaşamakta ve davranmaktalar o kadar. Her ne kadar politik, ekonomik ve yönetsel bir motto olsa da “Bırakınız yapsınlar, bırakınız etsinler.”…

Yazar Hakkında: Yavuz Sezer OĞUZHAN

Empatinin Karanlık Yüzü

En kaba ve bilinen tanımıyla “kendini başkasının yerine koymak” olan empati, son...
Devamını Oku

4 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir