Kardeşime Mektup

Yazar Hakkında: Rabia EMEKLİ

Eskiler Ne Kadar Eskilerdi?

Geçenlerde 1940’ lı yıllara ait bir gazete geçti elime. Nerden bulduğum ayrı...
Devamını Oku

Kardeşim;

Dünyaya gelişinle başladı hikayen. Yeni bir başlangıçsın sen; doğumun bütün yaşayacağın başlangıçların ilki ve en güzeli… Hayatında sayısız başlangıçların olacak. En güzel başlangıçların ise her düştüğünde yeniden kalkışlarında olacak! Çünkü bu her kalkışında bir yaş daha büyüyeceksin. Aramızda epeyce yaş farkı var. Bu fark sen büyüdükçe, her olumsuzlukla karşılaştığında ve bunlarla baş etmeyi öğrendikçe azalacak. Eğer benim, dünyada karşılaşabileceğin bütün kötülükleri ortadan kaldırmaya yetecek gücüm olsaydı, bunu bir an bile düşünmez yaşayabileceğin güzellikte bir dünya için elimden geleni yapardım.

Şimdi bana soracaksın biliyorum; dünya kötü bir yer mi, diye. Evet dünya çok kötü bir yer. Özellikle de yetişkin bir birey olma yolunda ilerlerken daha çok karşı karşıya kalacağın, hep sorgulayacağın ve maalesef ömrünün sonuna kadar direnmek zorunda kalacağın; ama bir yerden sonra alışacağın kötü bir yer… Yolunda taşlar olacak, engeller, kıskançlıklar, insanlar… Ve dahası kardeşim, ahlaksızlıklarla karşılaşacaksın; edepsizlerle! Şiddeti göreceksin hem de her türlüsünü. İnsana şiddeti, kadına, çocuklara; hayvanlara şiddeti! Havaya kalkan elleri göreceksin. Sen insanlığından utanacaksın ama bunu yaparken utanmayanların yüzüne bakacaksın. Giderek daha da acizleşen, küçülen insanlığı izleyeceksin; aynı gözlerle. Paranın gücünü göreceksin. Para için insanların neler yapabileceğine şahit olacaksın. Ne yangınlara, ne katliamlara, ne kardeş kavgalarına, ne düşmanlıklara şahit olacaksın! Sonra cehaletle tanışacaksın. Bir gün geldiğinde her şeyle savaşabileceğine inanacak; ama cehaletle savaşabileceğine olan güvenini kaybedeceksin.

Ama sen kardeşim, hiç vazgeçme; dünyaya olan bağlılığından, insanlığa olan inancından, kendine olan güveninden, umudundan… Oku, sürekli oku. Vaktini okumak için harcamaktan çekinme. Okumak sana çok şey katacaktır. Okuyarak önce kendinle olan savaşını bitireceksin; bitirmelisin de ve nihayetinde de kazanmalısın. Kendi cehaletini, bilgisizliğini yenmelisin! Yenmelisin ki her şeye kafa tutabilesin.

Ve şiirler oku, şiirler ezberle… Bu dünyayı kurtarabilecek tek şey şiirlerdir. Güzelliğe, iyiliğe inancının kalmadığı son noktada şiirler tutacak ellerinden. Kendine söyleyeceksin sürekli bu mısraları: “Sol yanının inanmadığı bir dünyaya / De ki hiç sevmedim seni, / Hiç oralı olmadım.*

Seni somutlaştırmaya, maddeleşmeye, duygusuzlaşmaya iten dünyaya inat sen insanları seveceksin, kalpten anlamaya çalışacaksın. Sen de senden sonra gelecekler adına yaşanabilir bir dünya için çabalayacaksın. Belki gücün yetmeyecek, yorulacaksın ama asla pes etmeyeceksin.

Hiç oralı olmayacaksın; hiç bu dünyadan olmayacaksın…

*Abdurrahim Aydın

Yazar Hakkında: Rabia EMEKLİ

Eskiler Ne Kadar Eskilerdi?

Geçenlerde 1940’ lı yıllara ait bir gazete geçti elime. Nerden bulduğum ayrı...
Devamını Oku

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir